چهارشنبه سی ام بهمن 1387 ساعت 20:11
محمد (ص) زمانی محمد امین بود. امین برای همه. کسی که امین و امانت نگه دار است یعنی دروغ نمی گوید. این را همه هم می دانستند هم قبول داشتند و هم باورشان بود . ظریف ترین امور با او مورد مشورت قرار می گرفت و به نظر او عمل می شد. اما محمد(ص) تا زمانی امین و راستگو بود که وارد صحنه نشده بود. وقتی بعنوان رهبر اصلاح جامعه وارد صحنه شد نه تنها امین و راستگو نبود بلکه ساحر و مجنون هم شد. البته آنها که او را ساحر و دروغگو و مجنون می خواندند می دانستند که او نه دروغگو است نه ساحر و نه مجنون. او را تهدید کردند و برای ترور او نقشه کشیدند. در حالیکه می دانستند این کارها او را وادار به عقب نشینی نمی کند.اما از آمدن او دیوانه شده بودند و حاضر بودند هر تهمتی بزنند و هر تهدیدی را رسما اعلام کنند بلکه محمد(ص) را از چشم مردم بیندازند. اما نتیجه عکس شد.
دوم خرداد 84 در آستانه انتخابات ریاست جمهوری وبلاگی ایجاد کردم تا در آن حرفهایی از همه جا و همه چیز بنویسم و 10 مهر 85 به این وبلاگ اسباب کشی کردم تا جایی برای ادامه آن حرفها و حرفهای معمولی من باشد . مطالب وبلاگ قبلی هم به اینجا منتقل شد. انکار نمی کنم که مبنای ایجاد وبلاگ بر اساس دوست داشتن سید محمد خاتمی بوده و هست.
